De Siberische taling (Sibirionetta formosa) is een grondeleend die broedt in Siberië en Oost-Azië.
De voorouder van de Siberische taling leefde in het gebied rond wat later het westelijke deel van Rusland zou worden. In de 13de en 14de eeuw na christus werd hij bijna uitgeroeid door een niet te stoppen horde Mongoolse krijgseenden.
De Napoleontische oorlogen, hongersnoden, tsaristische onderdrukking, en de Russisch Orthodoxe obsessie met eendenbloed zorgden ervoor dat de taling een cynisch maar diepgaand psychologisch inzicht ontwikkelde. De geest van dit inzicht drong door tot de wereldliteratuur met de vertalingen van Donstoevski als meest beroemde voorbeeld.
Nadat de populatie zich enigszins had hersteld in de 20ste eeuw dankzij een succesvol broedprogramma opgezet door vrijdenkende vogelaars en onorthodoxe ornithologen, ontstond met de oprichting van de Sovjet-Unie een nieuwe bedreiging voor de getergde taling. Tijdens de Stalinistische zuiveringen van de jaren dertig smokkelden tot het strafkamp veroordeelde anatidaeofiele anarchisten de laatste talingen mee naar hun ijskoude en uitzichtloze bestemming.
De Siberische taling is als gevolg van dit alles de enige eend met een dikke vacht.
